Mączniak prawdziwy dębu lubi miasta

Mączniak prawdziwy dębu może być powodowany przez dwa gatunki Erysiphe alphitoides oraz Erisiphe hypophylla, z czego ten pierwszy jest obserwowany znacznie częściej. Grzyb występuje powszechnie na liściach rodzimych gatunków dębów: szypułkowego i bezszypułkowego. Obserwuje się go na drzewach we wszystkich klasach wieku. W wyniku silnych infekcji liście mogą marszczyć się, ciemnieć a nawet zamierać. Grzyb jest również zdolny do uszkadzania pączków oraz tkanek szczytowych pędów, doprowadzając do ich zamierania. Choroba powoduje zmniejszenie przyrostu młodych dębów, a nawet ich zamieranie przy występowaniu corocznym. 

Porażone przez mączniaka pędy z reguły nie osiągają na czas tzw. dojrzałości zimowej (nie drewnieją) i cierpią od wczesnych przymrozków. Porażone pędy ulegają również niekiedy wtórnym infekcjom przez grzyby wywołujące zgorzel pędów (m.in. Fusicoccum quercus, Phomopsis spp.), co prowadzi do wzrostu szkód. Obydwa gatunki są uznawane za urbanofilne i doskonale rozwijają się w warunkach miejskich, a także w ogrodach i parkach zlokalizowanych w miastach lub w pobliżu miast. 

Uznaje się, że większy poziom infekcji tych grzybów jest w takich warunkach spowodowany nie tyle warunkami sprzyjającymi ich rozwojowi, co bardziej słabszej kondycji drzew, które "walcząc" ze stresem środowiskowym nie są w stanie aktywnie wykorzystywać mechanizmu odpornościowego. Nie mniej zwalczanie powinno być prowadzone tylko w warunkach szczególnie dużych infekcji. Mączniak prawdziwy dębu jest wrażliwy na ekologiczne środki grzybobójcze oparte na siarce.