Zamieranie pędów różaneczników

Gzyby z rodzaju Phomopsis, oraz bardzo podobne w rozwoju grzyby z rodzaju Botryosphaeria mogą stanowić poważny problem w starszych nasadzeniach różaneczników. Objawy powodowane przez te patogeny bardzo często przypominają symptomy wywoływane przez najgroźniejszą chorobę różaneczników, jaką jest fytoftoroza. Jednak to właśnie objawy powodowane przez Botryosphaeria są prawdopodobnie jednymi z najczęściej spotykanych w wieloletnich nasadzeniach. Z kolei rodzaj Phomopsis częściej kojarzy się z objawami zamierania pędów występujących na azaliach. Grzyby z rodzaju Botryosphaeria zwykle pojawiają się na zdrewniałych pędach różaneczników zarówno tych rosnących od dłuższego czasu, jak i nowo posadzonych, jeszcze bez dobrze ukształtowanego systemu korzeniowego. Pierwszym sygnałem jest więdnięcie liści na jednej albo więcej gałęzi

Grzyby rodzaju Botryosphaeria mogą powodować spękania kory różaneczników

Często pod korą zamierających pędów, na przekroju poprzecznym, można zaobserwować kasztanowo-czerwone odbarwienie niejednokrotnie występujące wyłącznie z jednej strony pnia. To przebarwienie może również przybierać kształt klina skierowanego ostrym końcem w kierunku środka pędu.

Przekrój pędu zainfekowanego przez Botryosphaeria

Objawy te są jednak dobrze widoczne przede wszystkim w początkowym okresie infekcji. Na roślinach starszych często pędy zamierają powyżej zrakowacenia będącego następstwem wcześniejszej infekcji. Grzyb stanowi większy problem na terenach suchych w gorące lata, przy niedostatku wody oraz postępującej suszy fizjologicznej. W takich warunkach rozwijająca się grzybnia utrudnia dostarczanie wody do młodych partii roślin w następstwie czego obserwuje się objawy ich więdnięcia, a potem zamierania.

Różnice w objawach pomiędzy Botryosphaeria a Phytophtora

W początkowym okresie choroba może być powstrzymana poprzez dokładne wycięcie zainfekowanych pędów bez konieczności karczowania całych roślin, co ma często miejsce w przypadku infekcji dokonywanej przez Phytophtora spp. 

Ochrona różaneczników przed grzybami z rodzaju Botryospahaeria jest dość skomplikowana i obejmuje:

• dobór odmian o podwyższonej odporności szczególnie na suchych stanowiskach (Roseum Elegans, English Roseum, Lebar’s Red, Cunningham’s White, Boursault)
• sadzenie roślin przynajmniej w częściowym cieniu
• podlewanie roślin w okresie suszy
• jak najszybsze usuwanie porażonych pędów poniżej miejsca odbarwienia pędów widocznego na przekroju poprzecznym
• usuwanie przekwitłych kwiatów (infekcja może nastąpić poprzez zamierające osie kwiatostanowe)
• unikanie mechanicznego ranienia krzewów
• mulczowanie roślin w celu ograniczenia odparowywania wody
• ewentualne zabezpieczanie świeżych ran poprzez oprysk tiofanatem-metylu
• ochrona roślin przed mrozem

Ściemnienie szyjki korzeniowej (wyraźna ostra granica oddzielająca tkankę chorą od zdrowej) może wskazywać na infekcję organizmami rodzaju Phytophtora